อยากจะบอกว่าโอ้พระเจ้าจอร์จมันยอดจริงๆ หนังโรแมนติกคอมเมดี้สไตล์อิสาน ดูแล้วอยากจะพูดอีสานได้ และฟังอีสานเป็น นอกจากนั้นยังคิดอยู่เลยว่าในเมื่อเราสามรถหัดพูดภาษาอังกฤษ ไปเรียนภาษาจีนได้ ทำไมเราไม่เคยคิดจะเรียนพูดภาษาเหนือ ภาษาอีสาน ภาษาใต้กันบ้างล่ะ
หม่ำฉลาดมาก เป็นคนฉลาด และมีเซนซ์ทางด้าน Comedy แบบของจริง ของแท้ การเลือกที่จะทำให้ภาพยนตร์ทั้งเรื่องออกสี Saturated จัดจ้านทั้งเรื่อง เป็นสัญญลักษณ์ที่คอยเตือนคนดูอยู่เนืองๆ ว่าเรื่องนี้เป็นนิยายแฟนตาซี คือ ถ้าฉันทำอะไรเว่อร์ หรือแปลกประหลาดฉันก็ไ่ม่ผิด เพราะนี่เป็นโลกที่ฉันเห็น และอยากถ่ายทอดให้คนดู ว่านี่แหละคือการมองโลกจากสายตาของหม่ำ
นักแสดงที่เป็นตัวแสดงหลักส่วนใหญ่จะเ่ล่นโดยมี Inner ที่แท้จริง แต่เล่นออกแนวสไตล์ไลท์ ซึ่งถ้าดูเพียงผิวเผินก็จะได้ความสนุก ได้เปลือกนอกที่ถึงอกถึงใจพระเดชพระคุณเลยทีเดียว แตสำหรับผู้ที่นิยมในความจริงแล้วก็ไม่น่าจะผิดหวัง เพราะส่วนใหญ่มีความจริงที่สามารถทำให้เชื่อว่าเ่ล่นออกมาจากความรู้สึกจริงๆ
ประทับใจหลายเรื่อง เช่น การถ่ายทอดฉากพลอดรัก กระเง้ากระงอดในท้องนาระหว่าง คู่ทอง(ชัยพันธ์ นินกง) กับ สร้อย (เยาวลักษณ์ ตุ้มบุญ) ดูไปก็อมยิ้มไปกับความน่ารักน่าหยิกของทั้งคู่ ตรงนี้สามารถถ่ายทอดจิตวิญญานความโรแมนติคสไตล์ไทยๆได้เป็นอย่างดี
ดนตรีประกอบก็ช่างชวนให้เคลิ้มจนลืมไปว่ากำลังฟังเพลงลูกทุ่ง ซึ่งปกติถ้าเปิดมาเจอจะต้องปิดทันที
การนำเอาภาพยนตร์เก่าที่ถ่ายกรุงเทพฯสมัยก่อนมาประกอบเป็นฉากหลัง ชวนให้อดคิดไม่ได้ว่ากรุงเทพฯจะเป็นอย่างไรในสมัยนั้น ไม่ว่าจะเป็นภาพโรงแรมสยามอินเตอร์คอน ที่ปัจจุบันถูกทุบทิ้งเพื่อสร้าง สยาม พารากอน ตรงนี้เป็นเสน่ห์อย่างหนึ่งที่ผมชอบ
ในส่วนที่รู้สึกยังไม่ชอบใจก็เห็นจะเป็นพล๊อตเรื่องที่มัีนยังขาดความลึก การแสดงของนักแสดงบางคนยังล่อมุกอยู่มากเกินไป
สรุปว่าชอบเอาหลายๆ เด้อ...
edit @ 2005/10/05 11:54:08
